İçimden yazmak geliyor da

içime atıyorum içimden gelenleri geri.

İş durumum karışık bu aralar, welcome.to.south.america şeklinde hükümet değişince bütün resmi kurumlarda değişimler başladı, ben de ne zaman istifa et diyecekler diye bekliyorum her gün. Ha bugün, ha yarın, ha daha da yakın. Bir sürü olay olurken yurdumda işimden şikayet etmek de gereksiz geliyor ya!

Bayan epsilon tüm gücü ile gece uykusunu protesto ediyor. Dün gece saat üçte mesela "anne vamos" diyerek uyandırdı beni, hadi kalk oyun oynamaya gidelim diyor aklınca, yarı Türkçe yarı Ispanyolca. Sonra oyun oynadık, pilav diye tutturdu, yedi, sonra papa diye, onu da uyandırıp oynadı biraz. Hem şikayet ediyorum hem de seviyorum bu gece uyanmalarını...

Aranızda çok dilli çocuk yetiştiren var mı acaba? Zevkli oluyor aslında onların konuşmalarını dinlemek, daha geç konuşuyorlar kesinlikle. Okulda ve babasıyla Ispanyolca, benimle Türkçe, mr l. ile ben hala aramızda İngilizce konuşuyoruz, onu da duyuyor evde yani. Çorba gibi. İngilizce anliyor mu pek emin değilim. Eski yuvada arada İngilizce konuşuyordu bir öğretmen, bayan epsilon tek anlayan gibi görünenmiş, diğer çocuklar Şili'li olunca. Şimdi daha uluslararası bir okulda, çoğu çocuk yabancı, ben daha memnunum. Bu yaşta çocuklar biraz acımasız olabiliyorlar çünkü, farklı olana karşı. Türkçe burda azınlık bir dil tabi, son nüfus sayımına gore ülkede 300 civarı Türk var, düşünün. O yüzden bana çok iş düşüyor. Şimdilik söylediği Türkçe kelimeler: anne, baba, dede, anneanne, mama, meme, ağaç, çiçek, ayı, ay, bebek, bez, bak, gel, evet (si ve noyu tercih ediyor). Bir de beşe kadar sayıyor ama şöyle: bi ü ü ü beee. Çok ama çok keyfi eserse "Papa/anne bak havhav" diyebilir. Anlamaya gelince onda ne dersen anlıyor da işine gelirse yapıyor cadı. Bir de şimdi farkettim, evet ve baba dışında Türkçe ve İspanyolca kelimeleri farklı. Belki fark etmedi henüz başka diller olduklarını...

TGIF 10

Vay, TGIF yazilarinda iki haneli sayilara geldik, OMG! Bak daha yaziya balamadan geyik basladi, sonumuz hak gele. Demin yabanci bir kac blogda olmasa yasamam tarzi listeler gordum, benim neyim eksik, ben de yaparim dedim bu geyik yapma saatinde :)

Tabi aile, sevdikler falan bu isin disinda :)

1. Telefonum. Cidden bilmiyorum ondan once nasil yasiyor musum! Gece gunduz, tuvalette, metroda, uyku arasi emzirme seyanslarinda hep elimde hep! Tabi bir de gecen yazdan beri surekli fb, twitter takipdeyim, yine ne olmus, ne patlamis, ne kasedi cikmis. Haberleri ordan almaya o kadar alismisim ki carsamba gunu calistigim kurum baskani basin toplantisi yapti, ben sonra gazeteler yerine twitteri kontrol ettim kim ne demis diye! Sonra dedim, kizim dur paralele paralel devlet buranin basinina el atmadi henuz.

2. Birinci madde ile ayni baglamda, fb, twitteyen kus, instagram ya da genel olarak internet

3. Yalan yok, telefon/internet sonrasi cok dusundurdu beni ama buldum, beyaz peynir! Ve o kadar zor ki burda bulmak. Annemlerin getirdigi stok bitti bitecek, kader utansin!

4. Annemin burda olmasiyla su aralar tezgahtaki yerinden dolap arasina kaldirilmis olan crock pot calisan bir annenin vefali yardimcisi :)

5. Yoga, gerci uzun zamandir gidemiyorum bir yoga merkezine, (uzun zaman=bayan epsilon dogdugundan beri), ama sabahlari 3-5 dakika yapiyoruz birseyler!

Valla cok zorlandim bu listeyi yaparken, surekli aklima internete bagli seyler geliyor! Bu kadar uzakta yasayip, arkadaslar ve ailenin dunyanin binbir tarafina yayilmis olmasi, burda aradigimi bulamamak, ulkenin hergun bir deprem yaratan gundemi, hepsi birlesince onemi artiyor tabi internetin. Tabi bayan epsilonla gulmece zamanlarimizin yerini tutamaz hic bir sey, ama sevdiklerimiz isin disinda dedik bir kere :)

Peki sizin olmasa olmaz dediginiz ne gunluk hayatta? Siz de benim gibi internet bagimlisi misiniz?

TGIF 9

Kendimi iyi hissediyorum surda bir 15 dakika falan surer anca, hemen yazmam lazim blogcugum. Depresif hallerden kac haftadir ihmal ettik TGIF'i zaten, hazir iki dakika iyi hissetmisken hemen geyik yapayim yahu! Ustelik cuma aksam 18:00'e toplanti koyan zihniyete ragmen!

Sevgili blog, bugun ise kotla geldim ben, beyaz ama olsun, kot iste bildigin, skinny jeans, oh canima degsin, akademik bunyem daha fazla dayanamadi bu utulu pantalon iskencesine, bunun bir sonraki adimi, hippy eteklerim ve parmak arasi terliklerim! Yasasin kiyafet ozgurlugu!!!

Bu hafta hosuma gitmeyen bir haber aldim aslinda, bir ise basvurmustum, olmadi, uzuldum cok ama hayat benim icin guzel bir seyler planliyordur mutlaka diye dusunuyorum :) Malum, everything happens for a reason!

Bugun ne geyik yapsak acaba? A, bak soylemeyi unuttum, mr. l. online Turkice dersleri aliyor, kelimeler ogreniyor, yazik cumle kuramiyor ama, hanim demeyi ogretmisler, bana "benim hanim" diyorm ben de hic sevmem hanim kelimesini, neyse, caktirmiyoruz simdilik, motivasyonu bozmamak acisindan :)

Bayan epsilon da kelime dagarcigini arttiriyor kendi kendine, di demeye basladi, si yani, evet yerine, simdi cocuk da hali si/no evet/hayirdan daha kolay! gece uykusunda dede nooo diye sayikliyor kuzum, dedesiyle sakalasmaktan sanirim :) Montessori okuluna basladi, 3 hafta oldu, memnun simdilik, o kadar cok tip okul var ki, insanin kafasi karisiyor, ama ona uygun montessori bizce, ondan orda simdilik, bakalim

Ne guzel geyik yapiyorum, di mi ama? Sohbetime doyum olmuyordur eminim! Neyse, yazalim biraz daha...

Dun bir kfc krizine girdim sormayin, hemen is yeri yakinlarinda kfc aradim, buldum, gittim. Ama cok pisti be! Santiago merkezin sorunu bu, restoranlar falan pek bir pis yahu! Hic memnun ayrilmadim yani oradan, ama oluyor bana boyle arada fast food krizleri. Saglikli degil tabi de, burda chipotle var da gitmedik mi :)

Neyse bakalim, ise donelim, bu cuma zor gececek ama yarin cumartesi!

optum sizi kocaman!

TGIF 8

Ne bugun cuma mi? Olamaz! is saati bitti bitecek, yazi yok ortada henuz, ben de geyik modundan cok ama cok uzagim...

Bugun maas gunu, ben hala maas alamadim be sevgili okuyucu, iki ay no maas yani! Ondan sonra cok kavgali bir gundu bugun is yerinde, artik benim insanlari susturmam lazim, daha dogrusu susturmayi ogrenmem. Yasina hurmet edip dinleyince senin bilgini hice sayiyorlarmis be sevgili okuyucu. Benim yerime kurum baskani azarladi birini bugun, bu kiza ne demeye cocuk muamelesi yapiyorsun, o bu konuda doktora tezi yazmis sen okumadin bile diye. Cok garip sevgili okuyucu, daha once kimseye sus bu benim tez konum demedim ben, gerek de olmadi cunku, ayrica her akademisyenin bir yerinde barindirdigi her zaman daha iyisi yapilabilir sendromu de sen buna ya da ne bileyim okuyucu, doktora da o kadar ozel bir sey degil yahu de, ya da is hayatinda etrafimdakiler hep doktorali oldu, bu benim tez konum demek komik geliyo de, ama iste aklima gelmiyo bir sus be adam sen demek, mantikli mantikli izah etmeye calisiyorum. Garip...Garip olan ben degilim ama, yani ne bileyim, ben bilmedigim konuda kirarim bir tarafimi susarim...

Oyle iste, garip bir gundu bugun, canim sIkkIn, bu ulkeden bunaldim,evime gidip kizima sarilmak istiyorum, annemler burda sonra, onlarla eglenmek istiyorum. Hadi ben kactim, bu ulke de kacsin bir yere!

TGIF 7

Ve yine geldi gunum… yasasin Cuma! Bu haftasonu da calismam gerek gecen haftaki gibin ama olsun. Yine de yasasin Cuma

Bakalim bugun ne geyikler yapacagiz sevgili okuyucu. Bu hafta cok cabuk gecti sanki, aa dur sen bilmiyorusun tabi, ben bu ulkede para kazanamiyorum gunluk. Yani bu ikinci isim, ilk isimde aralikta odeyecegiz demislerdi, yok hala. Ikinci isimde de bak iki ay olacak nerdeyse baslayali, evrak eksik hala odeyemiyorlar bir turlu maasimi, yok bakanlikta imzalayacak amca istifa etmis falan filan, bahane hepsi. Yok yani biri ulkenin en buyuk universitesi, oburu buyuk bir devlet kurumu, ama maasim yatmiyor ya! Ama ben Sili’ye gidince bir sene calismak istemiyorumla kastettigim bu degildi. Gerci ucaktan indikten 4 gun sonra basladim calismaya ama parami alamiyorum sayin okuyucular, isyan bayragimdir bu benim ulkeye :) ayip yahu :) Haksiz miyim ama? Tamam bir gun verecekler hadi insallah, ama yok i-hi! Bir arkadasimin dedigi gibi ac calis kopek moduna geciriyorlar beni! Diren kendim!

Bir de toplanip duruyoruz iki gundur, toplan toplan garip geliyor bunyeme, akademik hayatin goturdukleri, senede 2 bolum toplantisi olur tamam bitti! Co-authorunla toplanirsin, ama o da geyik olmaz o kadar, bu ne ya gunde 2 kere toplan, hic, gereksiz :) Bir de ben bolumler arasi bir calismada yer alirken sikayet etmistim bu toplantilardan cok, 2009 da. Uf kac sene gecmis 2009 dan bu yana, hayat!

Bir de bu Guney Amerikalilar surekli birbirini cekistiriyor, yok yanlis anlattim, yani mesela Sili’deyiz ya, oturup Arjantin’lileri, Peru’lulari falan konusuyoruz yok soyleler boyleler diye. Bana ne kardesim :) Gerci bilmiyorum, ben uzayli gibi oldugum icin – orda bir ulke var cok uzakta, o ulke benim ulkem modu- benimle ortak nokta olsun diye evdeki arjantinliye refereans olarak da olabilir.

Tabi bir de benim simulasyonlar var, her goren ilk merhaba, ikinci simulasyonlar nasil diyor. Benim icim simul simul simulasyon oldugundan, 500 kilo laptopu eve goturup gecenin yarilari simulasyonlari kontrol ettiginden bu soruya pek sinir oluyorum. Bir de buraya yazayim sevgili okuyucu, sen oku ben anlayayim: Kizim manyak misin, bu senin arastirman degil, corporate world, ne manyak gibi gece 2 de kalkip simulasyon kontrol ediyon, aklin yok mu senin, alla alla! Zaten maasini da vermiyolar, carparim simulasyonuna :) 

Kac haftadir simulasyon diye diye icini baydiysam okuyucu kusura bakma artik sen de. Zaten pazartesi teslimi gerek basim icin, artik ne olduysa pazartesiye kadar!  Sonra artik zevk icin yaparim simulasyon, zira bagisiklik yapti, ve ben oys den sonraki sabah kalkip test cozmus bir manyagim! Neyse ki doktora tezini savunduktan sonra ustunde calismak manyaklik degil gereklilik sayiliyor :) Yalniz su sapsal simulasyonlari tezimle kiyasladim ya, yuh bana be!

Mini not, sevgili okuyucu, oys nin ne oldugunu bilmeyecek kadar gencsen sevin daha yasim genc diye ve google amcaya sor :)

TGIF 6

Merhaba sevgili okuyucu,

Cuma geyigi bolumumuze hos geldin, hic ses vermesen de orda olman cok guzel, seviniyorum. Bu haftanin naisl gectigini anlamadigimdan bugunun Cuma olduguna da pek inanmiyorum ben, ondan geyik potansiyelim dusuk olabilir bugun. .

Ben inat bir insanimdir aslinda blogcum, inadimdan da zor donerim. Her seye inat etmem, ama ettim mi de vay halime. Mesela 1989 yasinda tasindik biz, baska bir sehre. Ben ilkokul 4’de basladim o sene. Tasinmam dedim ama is guc, annemler ne yapsindi. Neyse, oldu bitti tasindik. Okulda da o sene ilimizi taniyalim falan fisman bir seyler ogreniyoruz. Ben de bir inat her seferinde uzerine bastira bastira ILINIZI taniyalim diyorum, iliniz soyle, iliniz boyle falan.Ogretmenim – ki kendisini cok ama cok severim, universiteyi bitirene kadar her ogretmenler gununde konustuk, sonra ben Amerikanya’ya gidince koptu- diyor kizim ilimiz desene, sen de burda yasiyon, yok dedim, i-hi, demem ilimiz falan. Benim degil, hic bir alakam yok, geciyordum ugradim ben. Neyse, 3 sene yasadik orda, ordan arkadaslarimla gorusuyorum hala, cok ama cok guzel gunler gecirdik, Fbdaki arkadaslarimin azimsanmayacak kismi o donemden 9-12 yas arasi. Ayrica, orda ben activist ruhumu buldum, sehri kirletmeyin kampanyalari falan baslattik, dergilere falan ciktik, neyse, onca sey oldu, ben 3 sene ILINIZ dedim.

Simdi sevgili dostlar, 9 yasindaki ben gibi, 34’e 2 ay kala (ana, bu sene Istanbul oluyorum J ) ben inatla bura benim degil diyorum, simdi tabi haliyle  elalemin ulkesi, benim degil de, bu sefer de bana ne sevmicem ben burayi inadim var, sevmicem iste sevmicem derken buluyorum kendimi. Hani sevilecek de pek bir yani yok buranin, o ayri, ama inada da gerek yok, di mi ama? HAyir inat edince yarin tasi taragi tolayip tasinacak da degiliz. Olmuyo bu isler boyle.

Siz ne dersiniz bakalim? Siz de inat ediyor musunuz sevmicem diye bazen?

TGIF 5

Sevgili okuyucu, bu tgif olmasa benim yazacagim yok valla.Calis kopek modunda oldugumuzdan kac gundur nefes almadan calisiyoruz bakalim, ama bugun yeter dedi bunyem. Ben de cekmecemdeki bonibonlari yedim guzelce.

Hatirliyor musunuz ciki ciki bonibon reklamini, her kutudan harf cikardi, hala cikiyor sanirim, onlardan fal tutardik, a X cikti, adi X ile baslayan biri var falan diye, cocukluk iste. Annem nefret ederdi bonibondan, boyali sey o, yemeyin derdi, gizli gizli alirdim ben - bayan epsilon, okuma ogrenip de burda geziyorsan, sen okuma bunlari cocugum, anne yeme dedi mi vardir bir bildigi, yemez oyle gizli gizli, tamam mi?

Annem bir de cips yememize kizardi - Epsilonum birtanem, okuma dedim, okuma :) - o zaman milyon cesit cips yok tabi, tombi vardi yesil paket fistik aromali, kirmizi paket findik. Bayilirdim! Simdi yesil paket hala var, fistikli, ama adi baska tabi. Her Turkiye'ye gittigimde paket paket alip yiyorum. Mr. l, benim cips aldirtmam da yedirtmem de donemimde hayatima girdiginden anlam veremiyor bu askima, ama sen anladin di mi? Cocuklugum o benim. Cocuklugum diyince, bak ne geldi aklima! Leblebi tozu! Okul cikisinda guzel guzel alip yenilen cinsten :) Icinde ne varsa artik! Annem bunu da yedirtmezdi, gizli yenenlerden. Okul cikisina gelen sekerci amcadan alirdim servise binmeden. Annem derdi, alma, ben sana yapacagim, yapardi da leblebileri havanda dovup, seker katarak. Tadi hic benzemezdi okul onundekine, sasirmiyoruz tabi!

Bir de bizim servisci amca cum.aya giderdi, bizi serviste birakip. Bak sen, oyle park ederdi arabayi caminin oraya, cum.aya giderdi, bizim basimizda kimse yok, oyle bos bos oturuyoruz. Goztepe'de Tutuncu Mehmet Efendi'de. Hepimiz ilk okul cocugu, cikip gitsek gideriz. Hic birimiz de soylememisiz demek ki ailelerimize, ya da simdiki gibi onem vermemis aileler, bilemem. Kazara buyumusuz zaten bakarsan.

Bir kere ben anneme cicek alicam diye tutturmustum, evlilik yildonumleriydi. Servisci amcayi cicekci onunde durdurmustum, alip gelmistim bak, birinci siniftaydim sanirim. Minibus caddesindeki Sa.buncakis di cicekci de. Adam durmam, herkesi evine birakmam lazim diyordu, ben de bana ne almam lazim diyordum, servisteki herkes katilmisti bana da almistim cicegimi. Adama bak, bizi bekletiyo cuma da ben cicek alamiyorum, neyse, almistim.

Bir kere de hatirliyorum cumaydi herhalde, ayni apartmandan bir cocukla cok oldu bu biz eve yuruyecegiz diye inmistik. Tabi eve giden bildigimiz tek yol servis yolu, yani milletin evinden gece gece gidilen yol. Neyse, servis gelmis apartmana, baska cocuk da vardi, onlar inmis biz iki bucur yok, anneler telasta.Sofor demis yok sizinkiler. Sorumsuzluga bak sen simdi :) Annemler dokulmus yola bizi aramaya, benim kardes de bebek. 1-2 yasinda. Neyse, biz tin tin gelmistik eve.

Bir bonibondan nerelere geldik bakarmisiniz. Bayan epsilon, sen okumadin bunlari di mi? Bak hala okuyorsan, yok canim, gercek degil bunlar, saka, inanmazsan ananene sor. Ben annemin sozunden hic cikmadim kucukken, tamam mi birtanem? Optum!

TGIF 4

Yilin ilk cumasi, geyik zamani geldi dostlar!

Bir haftadir 20gb lik data seti ile bogusuyorum, savasiyorum, ben kaybediyorum. Simul simul simulasyon olasica seni, pis data pis! Git basimdan!

Yeter artik bilgisayarimi parcalamak istiyorum modundan cikmak icin geldim buraya. Bu calis kopek modu pek bir keyifli sormayin! Bugunun geyik konusu sekil 1a daki fotograf…

ODTU gunlerimde carsinin (Besiktas degil, ODTU J ) girisinde bir nes.cafe reklami vardi, calculus kitaplari dizilmis ustuste, uykusuz her gece yaziyor, bir kavanoz da nes.cafe! Sebnem, oske hatirladiniz mi?

O gunlerde ocakta cayim, bir de elimin altinda nes.cafe kavanozum olurdu, cayi buyuk su bardaginda icerdim (Bir de buzlukta sarilmis peynirli sigara boregim, bir de kutu kutu sekerim olurdu hazirda), komforluymus yurt hayatim canim :)

Sekil 1a ya donecek olursak, bir de bu kahveyi icerdim iste! 

Bayan epsilon’un babasi, a.k.a. mr l, hayatima girdiginden beri boyle kahveler icemez olmustum dostlar, malum damarlarindaki italyan kani bir kotu kahveyi, iki al dante olmayan makarnayi, 3 pizza hut i kaldirmiyor, yemiyor, yedirtmiyor :) Hal boyleyken, evde hep guzel bir espresso makinasi eslik etti bize. Velakin Sili nes.cafeci bir ulke, evde yine kahve guzel o ayri, ama is yerinde i-hi yok, boyleyken bole sayin okuyucu, ben geri dondum pakette gelen kahveye…

Madem geyik maksat, sevgili okuyucu, sen sensi.tive meat.ball ne biliyor musun? (Bir arkadasim Turkiye’de bir restoranin Ingilizce menusunde gormus )Olsa da yesek aksama J Gecen Cuma haydari sayikliyordum, bugun icli kofte… Otur da yap mi dediniz? Siz de pek acimasizsiniz canim, aaaa!

TGIF 3

Simdi, ulkenin hali malum, gozler kulaklar nerde belli. Biraz kafa dagitma benim olayim bugun. On bilgi gecelim.

Isler yogunlasti burda, artik yeni eleman sifatindan calis kopek sifatina gecis yapiyorum gibi bir his var icimde. Calis kopek kismi pek zevkli degil haliyle, ama yeni eleman kismindan da cok hazzetmedigme gore idare ediyoruz bakalim.

Eee sevgili okuyucu, raki sofrasi kurduk mu bakalim? Bak sebnem kuracak, benim icin de masaya vuracak, hadi sen de vur bardagi masaya, bir de muhabbetin dibine tabi

Bugun geyik potansiyelim cok yuksek degil sanirim, daha 4-5 saat burdayim temizinden, uykusuzum 2 senedir zaten, artik bunye de yeter bu kadar uykusuzluk diyor, biraksan uyurum sabaha kadar, ama birakmiyor bayan épsilon be! Gerci yavrum, o biraksa, ben ana ne oldu, niye uyanmiyor bu cocuk saat basi diye yine uyuyamiyorum, celiskili is su annelik vesselam. Her halikarda uyku yok.

Sevinc gozyaslari icinde bilgisayarima SAS yuklenmesini bekliyorum, bekliyorum, bekliyorum, saatler geciyor, hala yok. Gel SAS gel gel gel, bir de tabi analiz edecegim data gelsin diye bekliyorum, o pazartesiye en erken de SAS gelseydi bari, cok ozledim kendisini. Gele gele gele gel SAS gel :)

Ay cok baygin bir geyik muhabbeti oluyor bu, okumayin valla, gidin eglenin, raki sofrasi kurun, haydari yapin, ay haydari, uzerine meze tanimam valla. Ben kucukken boyle yemeklere giderdik annemlerle arada lokale, restorana falan, orda ilk meze tabagi olurdu, ben herkese sirnasirdim sizin haydariyi yiyebilir miyim lutfen diye. Evde suzme yogurt gordum mu de nane koyardim ustune, sonra ekmek arasi suzme yogurt. Uf, yemek de yedim ama nerde guzel haydari, ah ah.

Dun biri sordu bana, Turkiye’yi ozluyor musun diye. Simdi nasil cevap verilir bu soruya ki, sen nefes aliyor musun demek gecti icimden, oyle bir soru sordun bana. Nasil ozlemem, imkan var midir, varsa soylesin biri bana. Aileni, arkadaslarini, yemekleri ozluyorsun da bir de bu ozlem var, baska bir sey.

Ayni adam sordu bana bir sey daha: “Sen cok ozelsin, di mi?” Dedim “tabi de, niye?” Yok efendim kiz doktorali Turk olarakmis, taa Amerikanya'ya gidip doktora yapmisim. Yasina saygimdan sustum, ama biraz :) Dedim amca, Amerikanya'nin universiteli herhangi bir koyune gitsem, doktora yapmis/yapmakta olan Turk kizlari elime mum diksin desem elimde bos yer kalmaz, sen ne diyon.

Ya bak sevgili okuyucu, bir haydariden nerelere geldik, ya da SAS miydi, yoksa raki sofrasi? Neyse, geldik de geyik de uzun oldu, daha baymadan kacayim.

Optuuum :)

metro

Simdi sevgili okuyucu, sabah sabah yarim gun olan bir gunde ise geliyorum diye zaten tepem atik, yarin noel, bugun ne isi konumundayim. Neyse, metroda maillerimi kontrol ettim, bir baktim Turkiye'nin unlu online yemek isteme sayfasindan mail gelmis, konu da diyor ki "iskender ister misiniz?", soruya gel sen, istemem mi? Hani nerde! Dusmusuz zaten dunyanin uzaaak bir kosesine, yok bir halt, neyse, kendi kendime soylenip bir suru laf ederkene su asagidaki cantayi gordum bir teyzenin kolunda. Tranbzon silah sanayi diyor! Hayatin tesaduflerine bakar misiniz? Teyzem ogle yemegini koymus gelmis, silah sanayi cantasina Sili'de :)